5886,7 km elektrycznym BMW i3. Trzy godziny ładowania i bardzo wiele pytań
BMW i3 50 xDrive przejechało 5886,7 km z Nordkapp do Tarify. Wyjaśniamy wyniki, ładowanie 400 kW i dlaczego to nie jest niezależny test.
Podróż z Nordkapp do Tarify to niemal sześć tysięcy kilometrów Europy: fińsko-norweska północ, autostrady, miasta, zmieniająca się pogoda i na końcu Andaluzja. BMW podaje, że nowe elektryczne i3 50 xDrive pokonało tę trasę, spędzając przy szybkich ładowarkach łącznie 2 godziny, 45 minut i 54 sekundy. Brzmi jak argument, po którym dyskusja o elektrykach na długich trasach powinna się zakończyć. Nie powinna. Powinna stać się znacznie ciekawsza.
Producent ogłosił wynik przejazdu Paneuropeana: 5886,7 km, średnie zużycie energii 12,5 kWh/100 km i łączny czas jazdy 3 dni, 2 godziny i 41 minut. To interesujące dane, ale trzeba je czytać bez skrótów. Ponad 74 godziny jazdy nie zamieniły się magicznie w niespełna trzy godziny całej podróży. 2:46 to czas sesji ładowania DC, a nie czas wszystkich postojów ani czas przejazdu.
Co BMW naprawdę udowodniło
Paneuropeana polega na pokonaniu wyznaczonej trasy i punktów kontrolnych przy minimalizacji czasu ładowania. Organizatorzy nie narzucają z góry konkretnych stacji. Trzeba więc umiejętnie zaplanować odcinki i wykorzystać infrastrukturę o odpowiedniej mocy. BMW twierdzi, że i3 korzystało wyłącznie z publicznych punktów ładowania, a średnia moc ładowania na całej trasie wyniosła 275 kW.
Nowe i3 50 xDrive korzysta z architektury 800 V i napędu Gen6. Maksymalna moc ładowania DC ma sięgać 400 kW. Samochód ma akumulator o pojemności użytkowej 108,7 kWh, dwa silniki o łącznej mocy 345 kW (469 KM) oraz deklarowany zasięg do 912 km WLTP. BMW wskazuje ponadto współczynnik oporu powietrza Cd 0,21. Każda z tych liczb pomaga wyjaśnić wynik, ale dopiero ich połączenie z trasą i sposobem jazdy daje sensowny obraz.
Dlaczego 12,5 kWh/100 km robi wrażenie, ale wymaga kontekstu
Średnie zużycie energii wskazane przez BMW jest niższe od deklarowanego zakresu wartości WLTP dla i3 50 xDrive. Jest to możliwe w określonych warunkach jazdy, ale samo porównanie nie mówi, jak samochód zachowa się w polskiej zimie, przy pełnym obciążeniu lub podczas szybkiej jazdy autostradowej. Nie znamy też z komunikatu pełnego zestawu niezależnie zebranych danych o temperaturach, wietrze i prędkościach na każdym etapie.
BMW podaje średnią prędkość jazdy 79,7 km/h. To ważny element układanki. Samochód potrafiący jechać bardzo szybko wcale nie musi być w takim wyzwaniu prowadzony szybko. Liczy się całkowita efektywność: aerodynamika, opory toczenia, zarządzanie energią i krzywa ładowania.
Tak, w przejeździe uczestniczył zespół producenta
Samochód prowadził przez całą trasę ten sam inżynier, a towarzyszyły mu pojazdy wsparcia: drugie i3 i iX3. BMW deklaruje, że auta były zgodne ze specyfikacją seryjną. Nie mamy podstaw tego kwestionować, ale nie należy również przedstawiać firmowej próby jako niezależnego testu redakcji. To wynik zgłoszony przez producenta w określonym formacie wyzwania.
Właśnie tutaj zaczyna się praktyczna lekcja dla rynku. Wygoda elektrycznej podróży zależy nie tylko od zasięgu na tabliczce. Zależy od tego, czy samochód potrafi odzyskiwać energię w stabilny, szybki sposób, czy stacja rzeczywiście oddaje deklarowaną moc i czy plan ładowania nie zmusza do absurdalnych objazdów.
Co z tego wynika dla zwykłego kierowcy?
Nie każdy chce pokonywać Skandynawię i Hiszpanię w jednym, niemal nieprzerwanym ciągu. W normalnej podróży trzeba zjeść, odpocząć i czasem postać w korku. Dlatego wyniku BMW nie przeniesiemy wprost na typowy rodzinny wyjazd. Możemy jednak potraktować go jako dowód, że szybkie ładowanie i sprawność napędu zaczynają być równie ważnymi parametrami jak sama pojemność akumulatora.
Kiedyś producenci ścigali się głównie na „ile kilometrów na jednym baku”. Teraz coraz sensowniej jest pytać „ile czasu tracisz, kiedy trzeba ten bak uzupełnić”. BMW ma na to atrakcyjną odpowiedź. Własny test Autometr pokaże kiedyś, na ile jest ona powtarzalna także poza starannie przygotowanym wyzwaniem.
Źródła
O autorze
Tomasz WypychZ motoryzacją związany od ponad dwóch dekad. Dziennikarz, który wie, że najlepszych historii nie znajdzie się w tabeli danych technicznych. W Autometrze trzyma kierownicę redakcji, pilnuje jakości i decyduje, kiedy dodać gazu, a kiedy nieco odpuścić. Lubi samochody z charakterem, dobre dziennikarstwo i ręczne skrzynie biegów. Do automatyzacji ma stosunek pragmatyczny. Do nudnych tekstów zdecydowanie mniej wyrozumiały.
Wszystkie teksty autora

